Outsiders

Outsiders werken niet in reactie op voorgangers of tijdgenoten, noch voor een publiek, maar uit een eigen behoefte, voor hun plezier of omdat ze voelen dat ze dat moeten. Ze vormen dus geen historische stijl, stroming of school, maar een verzameling individuele scheppers. Niet zelden gaat het hierbij om visionair of mediamiek begaafde kunstenaars, psychiatrische patiënten, makers van ‘fantastische’ bouwwerken, verstandelijk gehandicapten, autodidacten, naïeven of anderszins ‘excentrieke’ scheppers, maar noodzakelijk is dat niet. Ook ‘gewone’ burgers kunnen outsiderkunst van hoog artistiek niveau maken. Bij het verzamelen staat dan ook niet de hoedanigheid van de kunstenaar, maar de artistieke kwaliteit van diens werk voorop.